کوچی ها از بهسود خارج شدند

    گزارشی از وضعیت زنان زندانی افغان

 

دربهارامسال به ابتکار اداره مواد مخدروجرايم سازمان ملل متحد وحمايت مالي موسسه اطريشي براي همکاري درساحه توسعه گزارش مفصلي که 107 برگ را احتوا مي کند؛ زيرعنوان " زندانيان زن و ادغام مجدد آنها به اجتماع " افغانستان انتشاريافت .
دراوايل ماه جولاي امسال کنفرانس حاکميت قانون درافغانستان ، به ابتکاردولت ايتاليا که مطابق به تقسيمات وظايف بازسازي درافغانستان پس ازکنفرانس پترزبرگ ، متصدي بخش قضايي مي باشد ، درروم برگزارشد. اين کنفرانس با توجه به اينکه با مقوله هاي قانون وقضا توام بود، اکثراً به مثابه يک کنفرانس حرفه اي تلقي شد ومباحثه روي آن ازساحه کارشناسان بيرون نگرديد. اين درحالي است که مسئله قانون وحقوق ازسرنوشت ساز ترين مسائل زندگي اجتماعي انسانها مي باشند ومستلزم آن اند تا هرچه بيشتراقشارمختلف مردم براهميت آنها ملتفت گردند. قانونيت ايجاب مي کند که هم حکومت کنندگان وهم حکومت شنوندگان ازحقوق ومکلفيتهاي شان اطلاع داشته باشند. درهمين راستا دربهارامسال به ابتکار اداره مواد مخدروجرايم سازمان ملل متحد وحمايت مالي موسسه اطريشي براي همکاري درساحه توسعه گزارش مفصلي که 107 برگ را احتوا مي کند؛  زيرعنوان " زندانيان زن و ادغام مجدد آنها به اجتماع " افغانستان  انتشاريافت . فصلهاي  متعدداين گزارش به ابعاد مختلف زندگي زنان  افغانستان مي پردازد.

نکات اصلي گزارش ملل متحد درمورد زنان زنداني افغان کدامها اند؟

درماه جنوري سال 2006 شمارمجموعي زندانيان به 6000 نفرتخمين مي شده است که ازاين جمله 250 نفرآنان يا 4% ايشان زنان مي باشند.

درشرايط موجود بيشترين زنان زنداني به خاطرتخطي نمودن از هنجارهاي اجتماعي ، رفتاري ويا مذهبي  مجرم شناخته شده اند. هرچند شايد اينها بخش کوچکي ازشمارمجموعي زناني باشند که درمجموع کشور به اين اعمال مبادرت ورزيده اند. قريب به 80% اين موارد به محاکم رسمي نمي رسند ودرهمان محاکم عنعنوي مورد بازخواست قرارمي گيرند.

تحقيقات نشان داده است که زنداني شدن مخصوصاً درنزدزنان تاثيرات زيانباري به جا مي گذارد وادغام مجدد آنها با ضمانتهاي اجتماعي وتدابير که درجامعه اتخاذ مي گردند، بهترصورت مي گيرند .

اين گزارش عمدتاً به وضع زندانيان زن درافغانستان مي پردازد. گزارش که مطابق به اسناد دست داشته وبرمبناي يک کارتحقيقي تيمي گسترده تدوين گرديده است؛ ازدلايل زنداني شدن زنان ، انواع جرايمي که منجر به زندان شدن زنان مي گردند، برخورد قانون جزاي افغانستان به آنها، خاستگاه اجتماعي زنان مجرم ، سطح تحصيلي آنها، شغل ومهارتهاي زندانيان ،وچشم اندازي پس ازرهايي اين زنان  اززندان ، وبرگشت دوباره آنها به خانواده هاي شان بحث مي کند.

قسمت عمده اين گزارش مبتني برمصاحبه هايي است که بين ماههاي نومبرودسمبرسال گذشته بازندانيان درزندان پلچرخي صورت گرفته است . اين مصاحبه ها با 56 زن زنداني صورت گرفته است که 22 % همه زندانيان زن را درافغانستان تشکيل مي دهند.ازآنجايي که اين مصاحبه ها اکثراً درپايتخت انجام داده شده اند، احتمال موجوديت خلاهاي زيادي درقسمت وضع سايرولايات درآن وجود دارد. مسئله مرکزي اي که اين گزارش برآن تاکيد مي کند ادغام مجدد محکومان زن به اجتماع مي باشد. چنين کاري مستلزم احياي مجدد حيثيت زنان زنداني شده درجريان حبس وکمک به آنها پس ازرهايي اززندان مي باشد.

 دراين گزارش کوشش مي شود تا طرق جامعي براي اين ادغام مجدد به اجتماع پيدا شود. ازاينرو اين گزارش ساحات متعددي را که ازهمان لحظه شروع به تماس آمدن  با سيستم جزايي افغانستان يک محکوم زن سپري مي کند، تا موقع رهايي وي اززندان مورد پژوهش قرارداده است.

چرا اصلاحات قضايي درافغانستان اهميت دارد؟

درماه جنوري سال 2006 ، درکنفرانس کشورهاي کمک دهنده به افغانستان منعقده لندن ، سندي به نام پيمان افغانستان به تصويب رسيد که براساس آنها تعهدات بين الملي نسبت به بازسازي افغانستان تا پنج سال آينده يعني تا سال 2011 درسه ساحه متمرکزمي باشند.  اين سه ساحه عبارت اند از:

1 – امنيت

2- حکومتداري ، حاکميت قانون وحقوق بشر

3- توسعه اقتصادي واجتماعي.

درپيمان افغانستان گفته مي شود که آوردن اصلاحات درنظام عدلي و  قضايي افغانستان هم براي حکومت افغانستان وهم براي جامعه بين المللي يک مسئله کليدي بوده ودرولايات به ايجاد همآهنگ نهادهاي کارساز که شامل اداره ملکي ، پليس ، زندانها ودستگاه قضايي مي باشد، اولويت داده مي شود.ازجمله مسائل خاصي که دراصلاحات قضايي وعدلي داخل مي باشند، احياي زيرساخت عدلي وايجاد زندانها با تسهيلات جداگانه براي زنان و نوجوانان مي باشد.همچنان تدوين وبه اجرا درآوردن يک برنامه عمل براي زنان نيز جزاين اصلاحات شمرده مي شوند.

اصلاحات دستگاه عدلي وقضايي برچه منوال مي باشند؟

نيازبه حراست ازحقوق زنان ازطريق آوردن اصلاحات درنظام قضايي افغانستان ودردسترس قراردادن کمکهاي حقوقي براي زنان درمسائل ومحاکم جنايي براي سازمان ملل متحد وسايرموسسات ونهاد هاي بين المللي ازاولويت برخورداراست. درگزارش ادعا مي شود که دربرخي ازاين ساحات پروژه هايي با کمک  اداره مواد مخدر وجنايات سازمان ملل متحد، اداره کمک به افغانستان سازمان ملل متحد، صندوق ملل متحد براي توسعه زنان ، وزارت امورزنان ، وزارت عدليه ووزارت داخله افغانستان، ستره محکمه وسايرادارات دولتي وغيردولتي  روي دست اند.

اين پروژه ها عبارت اند از:

1-    تجديد نظردرقانون مدني وقوانين جزايي افغانستان با سفارش اينکه اين قوانين مطابق به احکام قانون اساسي افغانستان تدوين گردند. زيرا دراين قانون ميثاق لغو هرگونه تبعيض نسبت به زنان وسايرابزاربين المللي اي که حکومت افغانستان آن را تائيد نموده است مذکورمي باشد که دراين جمله قرائت ترقي خواهانه ازشريعت اسلامي نيز مطرح مي باشد.2 – حمايت ازايجاد خدمات قانوني براي زنان درموارد جرمي وهمچنان به راه انداختن برنامه هايي کمکي اي که بتواند معلومات حقوقي زنان را افزايش بدهد. اين درحالي که حتا درپايتخت افغانستان نيز چنين تسهيلات وخدماتي ناقص مي باشند.

اين پروژه ها تا کجا امکان تطبيق شدن دارند؟

بند سوم ماده دهم ميثاق بين المللي درمورد حقوق مدني وسياسي که افغانستان نيز درپاي آن امضا نموده است مشعراست که :

برخورد اساسي نسبت به زندانيان اوردن اصلاح واعاده حيثيت اجتماعي آنها مي باشد واين کاردر سندي که به نام  معيارات حداقل برخورد با زندانيان ياد مي گردد، تعيين گرديده است. اين معيارات اصولي با يد با شرايط خاص کشورها انطباق يابند. تاجايي که مربوط به زندانيان زن درافغانستان مي باشد بايد شرايط پيچيده اجتماعي وفرهنگي اين کشوردرنظرگرفته شوند. ناگفته نبايد گذاشت آنچه ما شرايط پيچيده افغانستان مي خوانيم تنها منحصر به رفتارهاي سنتي دراين جامعه نمي شوند ، بلکه چهارعنصراساسي اي که آسيب پذيري زنان را بيشترمي سازند عبارت اند از:

1-    نظام جنسيتي مردسالار

2-    خدشه برداشتن سازوکارهاي حمايتي اجتماعي

3-    فقدان حاکميت قانون

4-    فقر وعدم امنيت درجامعه .

(منبع : دویچه وله)

آیا دوران تعصب پایان خواهد پذیرفت؟

کوچی ها 'از بهسود خارج شده اند'

مقامات افغان می گویند کوچی ها از سراسر مناطق تحت مناقشه در ولسوالی بهسود خارج شده اند. هفته پیش رئیس جمهور افغانستان خروج کوچیان از محل، را زمینه ساز حل مشکلات دانست و از آنها خواست به صورت موقت بهسود را ترک کنند.

وحیدالله سباوون رئیس کمیسیون حل مشکل کوچی ها و ساکنان می گوید اکنون کوچی ها از حصه اول و دوم بهسود خارج شده اند و هیچ فردی از کوچیان در محل باقی نمانده است. وی گفت که اعضای کمیسیون آنان به یکایک محلاتی که خالی از سکنه شده بوده رفته اند تا مطمئن شوند که خطری در برابر بازگشت بیجاشدگان وجود ندارد.

 

    بحران گروبانگیری  در افغانستان
وزارت دفاع افغانستان از محاصره محل نگهداری گروگانهای کره ای خبر داده است. مقامات در این وزارت می گویند نیروهای امنیتی افغان محل نگهداری 23 شهروند کره ای را که توسط شورشیان طالبان به گروگان گرفته اند، در محاصره دارند.

مقامات می گویند عملیات برای آزاد کردن گروگانها، هنوز آغاز نشده و گفتگو برای رهایی بدون درگیری آنها در جریان است. این درحالی است که کابینه وروسای ادارات امنیتی کوریای جنوبی امروز برای بحران گوبانگیری در افغانستان جلسه  اضطراری تشکیل داده است .

از سوس دیگر , در پی تهدید طالبان به اعدام نمودن کوریایی‏های ربوده شده ، کوریای جنوبی اعلام کرد که برنامه خروج نیروهای این کشور طبق برنامه پیش‏بینی شده تا پایان سال 2007 است.
به گزارش خبر گزاري آسوشيتدپرس، طالبان كوریای جنوبي را تهديد كرده بود که گروهي از اتباع كوریای جنوبي ربوده شده در افغانستان را كه 15 زن نيز در ميان آن‏ها وجود دارد در صورت عدم خروج نيروهاي كوریای جنوبي تا ظهر شنبه خواهد كشت.
در پي اين تهديد كریایی جنوبي اعلام كرد برنامه خروج نيروهايش طبق برنامه پيش بيني شده يعني تا پايان سال جاري ميلادي است.
به گزارش روز شنبه خبرگزاري يونهاپ، وزير امور خارجه كوریای جنوبي گفته است، به رغم تهديدهاي طالبان و ربوده شدن اتباع كوریایی، برنامه خروج نظاميان از اين كشور تغيير نخواهد كرد.
وي گفت: «نظاميان كوریای جنوبي نمي‌توانند خيلي فوري وسايل خود را جمع كنند و افغانستان را ترك كنند. اين كار تشريفات لازم و بازرسي‌هاي نظامي ويژه را طلب مي‌كند».
با این حال «سانگ مين- سون» وزير امور خارجه كوریای جنوبي روز گذشته در سئول اعلام كرد، 23 شهروند كشورش در سلامت كامل هستند.
اين آدم‏ربايي از زمان سقوط طالبان (خزان 2001) بزرگترين در نوع خود محسوب مي‌شود كه در آن شمار زيادي از نيروهاي طالبان 23 تبعه كوریای جنوبي را روز پنج‏شنبه در ولایت غزني ربودند.
صبح دیروز قاري يوسف احمدي در تماس از نقطه‌اي نا‏مشخص به وسیله ستلایت به خبرگزاري آسوشيتدپرس گفته است که تاکنون تمام کوریایی‏ها در سلامت کامل می‏باشند ولی «آن‏ها تا ظهر شنبه مهلت دارند نيروهاي خود را خارج كنند در غير اين‏صورت ما 18 نفر از اتباع كوریا را خواهيم كشت».
كوریای جنوبي 200 سرباز در افغانستان دارد كه با 8 هزار نيروي آمريكايي همكاري مي‌كنند.
گزارش دیگری حاکی است که , كوریای جنوبي قرار است هيئتي رسمي را به افغانستان اعزام كند تا درباره آزادسازي اتباع كوریایي با مقامات کشور گفت‏وگو كنند.

            قیمت پطرول افزایش یافت

در سه هفته اخیر قیمت تیل در کشور نزدیک به سی درصد افزایش یافته و منجر به صعود قیمت کالاها در بازار گردیده است.
ناظران اقتصادی معتقدند که افزایش نرخ پطرول در سطح جهانی و کاهش ورود پطرول قاچاق از ایران از دلایل اصلی بلند رفتن نرخ پطرول بوده است.
بر اساس گزارشها در برخی از محلات کابل، پایتخت، نرخ هر لیتر تیل از 32 افغانی به 45 تا48 افغانی( یک دالر) رسیده است.
همچنین در سه هفته گذشته نرخ خیلی از کالاهای وارداتی به ویژه مواد خوراکی به طور متوسط حدود 20 درصد افزایش یافته و نگرانی های زیادی را در پی داشته است.
مقامات وزارت تجارت می گویند، تنها راه کنترل قیمت پطرول وارد شدن دولت برای رقابت در بازار است.
اداره امور نفتی کشور که یک اداره دولتی است، حق رقابت در بازار آزاد را ندارد و تنها چهار شرکت خصوصی در کشور بازار پطرول را در دست دارند.
محمد امین فرهنگ، وزیر تجارت کشور رقابتی عمل نکردن این شرکت ها را عامل اصلی صعود در قیمت پطرول می داند.
این در حالیست که قیمت نیزین اخیراً در بازار جهانی نیز صعود کرده است و همچنین دولت ایران نیز جلو ورود پطرول بطور قاچاق به افغانستان را گرفته است.
شرکت های خصوصی وارد کنند پطرول، افزایش نرخ پطرول در بازار جهانی را عمده ترین عامل عنوان می کنند.
هرچند مقامات دولتی در افغانستان افزایش قیمت پطرول را یک امر موقتی و زود گذر خوانده و نوید کاهش آنرا می دهند اما تجربه در کشور نشان داده که کمتر اتفاق افتاده که نرخی کالای وارداتی دوباره کاهش یافته باشد.
افغانستان سالانه به بیش از یک ونیم میلیون تن پطرول نیاز دارد که عمدتا از کشورهای ترکمنستان، ازبکستان و ایران وارد می شود. ( بی بی سی)

 

آیا دوران تعصب پایان خواهد پذیرفت؟

گل محمد

 تعصب از ویژگی های فاز اجتماعی پیش از سرمایه داری است که در قوم و سنت های قومی ریشه دارد و از ذهن و دماغ پیشرو ترین نمایندگان قوم منشاء می گیرد.
اینها می خواهند که قوم خودشان را کمک کنند و به مدارج رفاه و آسایش و پیشرفت برسانند و باز در این راه چندان مبالغه می کنند که توجه رهبر قوم را بتوانند جلب بکنند تا که خودشان از کرسی های بلند و پله های ارتقا، عقب نمانند. این تعصب شاید در ذهن بسیاری از مردم، مخصوصا روشنفکران به گونه هایی کم و بیش وجود دارد و امروزه کار بجایی کشیده شده که بی تعصب ترین افراد هم مجبور شده اند که لااقل در تعصب تظاهر کنند تا مقام خویش را در دولت حفظ نمایند. زیرا اکثر بزرگان این کشور، کم و بیش این مرض را دارند و این میراث از قدیم برای رهبران کشور انتقال کرده است. ما توالی حکومت های افغانستان را اگر از صد سال بدینسو تحت توجه قرار دهیم؛ شاید هیچ کسی هم از این امر انکار نکند که گویا حکومتی در افغانستان، بی غرض و مرض تعصب، استقرار یافته باشد. می خواهم تاکید کنم که اینجا تنها پشتون ها نیستند که تعصب کنند؛ حکومت های کوتاه و زودگذر و محلی تاجیک ها، هزاره و ازبک ها در طی سالهای گذشته، نشان داد که این (تعصب) یک پدیده فراگیر و در حقیقت زاده جامعه و فضایی است که در افغانستان بوجود آمده و در شرایط کنونی، جان تازه یی بر آن دمیده شده است.
بی تعصب ترین دولت ها و احزاب از چپ وراست تعصب ورزیدند. دولتی را که حزب دموکراتیک خلق با شعار انتر نشنلستی ایجاد کرد در آغاز فکر می شد که تعصبات قومی با آن محدود و ریشه کن خواهد گردید. ولی پدیده تعصب در رگ رگ آن در جریان بود که در آخرین روز های حکومتش افشا واسباب اضمحلالش را فراهم کرد. و احزاب جهادی را که کارنامه هایشانه در این عرصه آشکار تر از آن است که ما چیزی در این باره بنویسیم.
ولی به هر حال تعصبات حکومت های پس ازسقوط دکتور نجیب الله ازعقده های انباشته شده چند صد ساله، منشا می گرفت.وشاید تحربه این حکومت های محلی و زود گذر، باز کور گره هایی بر این مشکل زده است. حالا دیگر نوبت از آنانی است که تعصب بیشتر دارند و یا در تعصب بیشتر تظاهر می کنند. چون مردم هیچگاهی بیچاره تر از امروز نبوده اند. بی کاری و فقر هم این پدیده را تشدید می کند یک عده مجبور اند که برای پیشبرد  زندگی خانواده خویش وظیفه و راتبه یی داشته باشند. و برای بدست آوردن و استمرار آن مجبورند بچسپند به یکی از رهبران و بدان رهبر حزبی یا قومی نشان بدهند که قوم او را نسبت به سایر اقوام دوست تر دارند.
به همین خاطر هست که می بینیم وزارت خانه ها، ریاست های عمومی و ادارات مهم در دولت، میان اقوام مختلف تقسیم می شود. به مجردی که یکی از این موجودات بر کرسی وزارت و یا ریاستی تکیه زد، نخستین فکر و اندیشه او این است که چگونه همان دوستان خود را که از قوم و وابستگان خودش هست، وارد این موسسه بسازد. بعد به نیرنگ هایی می پردازند تا دیگران را وادار به استعفا و سبکدوشی نمایند. یکی از وزرا را می گویند که به خاطر تعویض برخی از آدم ها در کرسی های آن وزارت، چون دیگر بهانه یی پیدا کرده نمی توانست، برخی ها را که به مذاقش برابرنبود، درباره اش مکتوب صادر می کرد که به طور خدمتی مثلا به ولسوالی سنگین ولایت هلمند برود یا به ارزگان و فراه، آنجاهایی که داغ ترین نبردها میان دولت و مخالفانش در جریان است. بعد این شخص که به وظیفه جدیدش رفته نمی توانست. چون در آنجا جنگ بود. ویا از ترس اینکه در میانه این جنگ کشته نشود، از سر و صفت این وظیفه می گذشت و داوطلبانه ترک وظیفه می کرد و بعد وزیرمحترم با خاطر آرام، بجای او دوستان و خویشاوندان خود را مقرر می کرد.
به هر صورت این تعصب حالا به صورت بسیار آشکارا اعمال می شود و متعصبین از هر نوع و قماشی که هستند افتخار دارند که حد اقل مردم قریه خود را دوست می داشته باشند.
هر چند این پدیده زاده جنگ و درگیری در افغانستان نیست. در هنگامی که کشور در صلح هم بسر می برده، تعصبات از انواع مختلف آن دامنگیر اداره دولت بوده است. مثلا هزاره ها حق ورود به فاکولته حقوق و نظام عسکری را کمتر پیدا می کردند. یا به وزارت خارجه پذیرفته نمی شدند. ویا هم در اردو رتبه شان از خورد ضابط بالا نمی رفت. به هر صورت این تعصبات رفته رفته عقده های بسیاری را بر دل و دماغ مردم انباشت و اسباب جنگ و انقلاب را فراهم کرد و هزارها انسان را به کام مرگ فرو برد. منتهی امروزه یک تفاوت کوچک ولی مهم میان دوران ما و دوره های گذشته وجود دارد که حد اقل امروز ما می توانیم بگوییم که اینجا تعصب وجود دارد. دیروز همه اینها به عقده های فرو کوفته تبدیل می شدند. ولی امروز به گونه هایی می تواند ابراز شود و ابراز این مسئله مسلما که از عقده های درونی می کاهد و لو که تدبیر اثری برای آن داده نمی شود. همان گونه که بسیاری از مردم می گویند، دولت کر است هر چه بگویی، نمی شنود. اگر این دولت گوش شنوا می داشت، بسیار ممکن بود، از مجموع نظریه ها، انتقادها و پیشنهادهایی که از طرق مختلف ابراز می شود، به راه حل هایی دست پیدا می کرد و این مشکل را آهسته آهسته حل می نمود. ولی اینجا کسی را سراغ نداریم که به سطح افغانستان و برای همه مردم بیندیشد. همه کس در سطح قوم و سمت و ملیت خویش فکر می کند و پرواز گاه اندیشه شان همین قدر است. این از خصوصیات دوران ماست. شاید در این جا نتوان به آدرس مشخصی انگشت انتقاد گذاشت. دوره قوم وقوم پروری با سطح فرهنگ و اقتصاد جامعه ما مطابقت دارد. ورنه در یک نظام برتر،این پدیده دیگر جایی و زمینه ای برای پیدایش و زندگی ندارد. حال چی باید کرد که از این بزرگ موفقانه گذر کرد؟     شاید یکی از راه حل های این مسئله تشکیل احزاب در افغانستان می بود. احزابی که بر معیار برنامه ها و شعارهای مشخصی پایه گذاری می شد. اما متاسفانه امروزه چند تا از احزاب قابل محاسبه که در این کشور تشکل کرده اند، بیشترینه بر مبنای باز هم مسایل سمتی و قومی تکیه دارند و این مسئله یک گره دیگر بر گره های کور این مشکل می افزاید. هر چند این احزاب تلاش دارند که رنگ و رونق دیگر داشته باشند ولی توفیق کمتر در راه سراسری شدن و ملی شدن دارند.
شاید برخی از حلقات در پی ایجاد یک طبقه سرمایه دار اند، که بتواند در آینده رهبری جامعه را به دوش داشته باشند. اما به گمان من، این شیوه  که به جای سرمایه ، سرایه دار تولید شود؛ به همان اندازه غلظ است که روزگاری، حزب دموکراتیک خلق در پی ایجاد طبقه کارگر بود تا ضمانت گر سیستم سوسیالیستی باشد.
پس باید راه های دیگری برای رفع مشکل کشور جستجو شود. کدام راه حل؟ بیایید در این باره مشوره کنیم. براه حق برویم، آنچه که خداوند ما را امر کرده است، رایزنی در همه امور و مشوره و شریک کردن افکار و آراء مختلف، راهگشای همه مشکلات خواهد بود. ( روزنامه افغانستان)

  

هالیوود برای صلح در افغانستان

          کشته وزخمی شدن 390 غیر نظامی در افغانستان

مواد انفجاری که تروریستان درحملات انتحاری درافغانستان از آن استفاده می نمایند با مواد انفجاری مورد استفاده جنگجویان عراق شباهت ندارد.

این مطلب را معاون رئیس عملیات ضد مواد منفجره تعبیه شده قوماندانی نیروهای آیساف روز قبل درکابل به خبرنگاران اظهار داشته گفت: درافغانستان شورشیان بطورآشکارافراد ملکی را درمحلات مزدحم هدف قرارمیدهد تا تلفات بیشتربه مردم ملکی وارد شود.

وی علاوه نمود، که ازاول جنوری 2007 تاکنون 156 نفرملکی درافغانستان درحادثات انتحاری هلاک و235 نفردیگر مجروح شده است.

معاون رئیس عملیات ضد مواد منفجره تعبیه شده ایساف ضمن رد نمودن رابطه داشتن تروریست های عراقی وافغانی گفت ؛  مواد انفجاریه راکه آنها استفاده می نمایند، نیز با هم شباهت ندارد.

او اظهارداشت که درافغانستان ازمواد انفجاریه عادی وساده استفاده بعمل می آید ، که اکثراًَ درموترهای کوچک جابجا می شود، درحالیکه درعراق ازمواد انفجاریه پیشرفته ومغلق استفاده می شود واکثراً درموترهای بزرگ باربری جابجا میگردد.

           تصمیم جدید شورای رهبری طالبان

شوراي رهبري طالبان دو هفته قبل در شهر كويته پاكستان در نشستي تصميم گرفتند كه فرماندهي جنگ را در افغانستان به جنگجويان خارجي واگذار كنند.
به گزارش روز پنجشنبه رسانه‌هاي افغانستان،اين تصميم باعث خشم جدي افراد اين گروه در ولايت ناآرام هلمند در جنوب كشور شده است.
در اين ارتباط روز سه شنبه هفته جاري در شهرستان "نادعلي" هلمند برگه‌هاي تبليغاتي توزيع كه در آن ضمن محكوم كردن اين تصميم شوراي رهبري گفته شد، اگر واقعا تصميم به اين اقدام گرفته شده است، آنان خطوط طالبان را ترك خواهند كرد.
يك متنفذ قومي گفته است، طالبان هيچگاه فرماندهي ديگران را در جنگ قبول نخواهند كرد و ملامحمدعمر رهبرطالبان بايد اين را درك كند كه پشتون ها هيچوقت سلطه بيگانگان را نمي‌پذيرند.
طالبان همچنين گفته‌اند كه مرگ را بر قبول فرماندهي پنجابي ، ازبك و چچيني بهتر مي‌دانند.
قاري يوسف احمدي سخنگوي طالبان روز پنجشنبه با تكذيب چنين تصميمي ، آن را تبليغات گمراه‌كننده دانست، و حاضر به توضيح بيشتر در اين خصوص نشد.

مبادلات تجاري غیر متوازن افغانستان با کشورهای همسایه

رئيس اتاق‌هاي بازرگاني غرب افغانستان گفت: مبادلات تجاري ايران به افغانستان 400 ميليون دلار و مبادلات افغانستان به ايران هشت ميليون دلار است و اين عدالت، متوازن نيست.
به گزارش ايسنا، قادر اکبر در مراسم افتتاحيه نمايشگاه‌هاي بين‌المللي ساختمان، خدمات فني و مهندسي، کاشي، ‌سراميک و پنجمين نمايشگاه بين‌المللي تاسيسات و صنايع سرمايشي، گرمايشي و سومين نمايشگاه بين‌المللي عمران و ماشين آلات راهسازي در مشهد با بيان اين مطلب افزود: مبادلات تجاري پاکستان با افغانستان هزار و 550 ميليون دلار است و مبادلات افغانستان به پاکستان 400 ميليون دلار است که در شرايط متوازني قرار دارد.
رئيس اتاق بازرگاني غرب افغانستان ادامه داد:‌ ثبات و آرامش افغانستان در گرو توسعه اقتصاد اين کشور است لذا توسعه اقتصادي نه تنها براي افغانستان بلکه براي همسايگان و منطقه يک نياز است.

  آیا سفیر جدید در پاکستان نماینده طالبان است ؟

محمد انور انورزى كه به حيث سفير جديد افغانستان به سلام آباد پيشنهاد شده است قبلا نماينده طالبان در نيويورك بوده و سابقه همكاري با سازمان استخباراتي پاكستان را دارد.همچنين دختر وي نیز به عنوان سكرتر اول دفتر طالبان در نيويورك کار کرده است.
به نوشته " افغان پپر " انورزى فرزند محمد عارف از ساکنين اصلى کابل است که درسال ١٣١٦هجرى شمسى تولد شده است.
موصوف درجه ليسانس خودرا از دانشكده حقوق دانشگاه کابل بدست آورده وتحصيلات عالى اش را در دانشگاه آکسفورد به اکمال رسانيده است.
انورزى قبل از اين به حيث سرپرست مديريت چهارم بخش سياسى وزارت خارجه و کارمند سفارت هاى افغانستان در آستراليا و جينوا وظيفه انجام داده است.
وى قبل از اين که به حيث سفير درپاکستان پيشنهاد شود، به حيث مسؤول مديريت اول بخش سياسى وزارت خارجه ايفاى وظيفه مى نمود.
قابل ياد آوريست که سفارت افغانستان در اسلام آباد، از چهار ماه بدينسو سفير ندارد ومجنون گلاب به حيث سرپرست سفارت کار مى کند.

    جنجال آ فرینی جدید حزب اسلامی حکمتیار

دین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان هفته گذشته در بیانیه‏ای گفت که تجارب دهه‏ها جنگ در کشور نشان داد که جنگ راه حکومت‏ سازی وآباد ساختن افغانستان نیست.
به نوشته روزنامه راه نجات به نقل از خبرگزاری فرانسه، گلبدين حکمتيار يکي از رهبران مخالفین دولت و نخست ‏وزير اسبق کشور در دوران حکومت مجاهدین در بيانيه‏اي که توسط خود او امضا شده، با حکومت حامد کرزي اعلام آتش‏بس نموده است.
بيانيه حکمتيار که به زبان پشتو نگارش يافته است، توسط يک تلويزيون محلي انتشار يافته و به دست مقامات رسمي رسيده است و از مليشه‏ هاي طالب و ساير مخالفان حکومت دعوت نموده تا به خشونت‏ ها پايان دهند.
در اين بيانيه آمده است: «اعضاي حزب اسلامي ازکشتن براداران وتخريب کشور اجتناب نموده و فعاليت‏هاي سياسي‏ شان را آغاز مي‏نمايند.»
اين بيانيه مي‏افزايد: «حزب اسلامي به اين نتيجه رسيده است که با جنگ نه مي‏توان حکومت ساخت و نه کشور را آباد گردانيد. ما اين را در طول 20 سال گذشته جنگ در افغانستان تجربه کرده‏ايم.»
با اين هم در اين بيانيه از امريکاييان و بريتانيايي‏ها تقاضا شده است که همان طوري که شوروي‏ها پس از اشغال افغانستان بين سال‏هاي 1979 ـ 1989 کشور را ترک گفتند، ازافغانستان بيرون شوند.
در بيانيه حکمتيار آمده است: «اين براي ما آغازکار کردن مشترک براي ايجاد يک حکومت اسلامي از طريق مبارزات سياسي مي‏باشد.»
در همین حال سيامک هروي، مسئول مطبوعاتی دفتر ريیس‏جمهور گفته است: «حکومت افغانستان از به زمين گذاشتن سلاح را به خاطر صلح، بازسازي وجلوگيري از تخريب کشور توسط هرکسي که باشد استقبال مي‏کند.»
در سال‏هاي 1980 اين رهبر مخالفین از کمک‏هاي ايالات متحده امريکا براي جنگ عليه شوروي مستفيد مي‏گرديد. حکمتيار در جنگ‏هاي داخلي پس از بيرون رفتن شوروي‏ها از افغانستان دخيل بود و براي مدت کوتاهي نخست‏وزير افغانستان بود. پس ازآن وي با امارت اسلامي طالبان که بين سال‏هاي 1996 ـ 2001 بر افغانستان مسلط بود، مخالفت نمود. ازآن پس به حمايت از بقاياي جنبش طالبان به دنبال حمله ايالات متحده امريکا پس از حملات يازدهم سپتمبر سال 2001، عليه نيروهاي ايالات متحده امريکا به جنگ روي آورد.
در بيانيه حکمتيار تذکر داده مي‏شود: «حزب اسلامي از نيروهاي مخالف حکومت دعوت مي‏نمايد تا به دور ميز مذاکره بنشينند و معضلات افغانستان را به طور صلح ‏آميز حل و فصل کنند.»
وی همچنین از حملات انتحاري انتقاد نموده و گفته است که کشتار غيرنظاميان به شمول علماي دين و معلمان بايد متوقف گردد.
اما در شرایطی که بازار سخن‏ های حکمتیار در بین رسانه ‏ها داغ و شلوغ است، سخنگوى حزب اسلامى به رهبرى انجنير گلبدين حکمتيار، يک بار ديگر بر مبارزه مسلحانه عليه دولت کنونى تاکيد نمود و پيام منتشره منسوب به اين حزب را رد کرد.
به گزارش آژانس خبری پژواک، انجنير هارون زرغون، سخنگوى اين حزب که در عکس ‏العمل به اين پيام منتشره گفت که آن‏ها چنين اظهاراتى نکرده‏اند.
اين پيام منسوب به حزب اسلامى روى ورق سفيد نوشته شده که جانب راست ورق نشان اين حزب و در کنار آن عکس حکمتيار و در اخير آن امضاى حکمتيار به چاپ رسيده است.
اما زرغون گفت که رهبر آ‏ن‏ها اين پيام را جعلى خوانده و آن را به کلى رد نموده است.
وی افزود: «حکمتيار نشر اين گونه اوراق را تحت نام حزب اسلامى، کار افراد شرافکن مى ‏داند.»
به گفته زرغون، قبلاً نيز چنين تلاش‏هایی در بعضى ولايات صورت گرفته است، ولى وی افزود که آن‏ها هيچ گاهى از نظام کنونى حمايت نخواهند کرد.
سخنگوی حزب اسلامی همچنین گفت که آن‏ها بر موقف و روش قبلى خويش ايستاده‏اند و هيچ‌گاهى در صورت موجوديت بيگانگان در افغانستان حاضر به مذاکره با دولت نخواهند شد.
زرغون افزود: «جهاد در مقابل نظام کنونى همان گونه فرض است که نماز و روزه فرض است.»
در مورد پيام منسوب به حکمتيار، روز پنج‏شنبه نیز نماينده‏گى سياسى سازمان ملل عکس‏العمل نشان داد.
ادرين ادواردز، سخنگوى اين نماينده‏گى گفت که آن‏ها از هر اقدامى که باعث استقرار صلح در افغانستان گردد، حمايت مى‏کنند.
گرچند در این اظهارات و گفته‏های منسوب به حکمتیار توسط سخنگوی این کمیسیون رد شده است، اما شواهد حاکی از آن است که تلاش‏های جدید و پی‏گیری برای پیوستن گلبدین حکمتیار به دولت و پروسه صلح جریان دارد. در میان گفته می‏شود که برخی از کشورها به صورت مستقیم در این میان میانجی‏گری می‏کنند و در تلاش هستند تا زمینه پیوستن حکمتیار را به پروسه صلح مهیا سازند.
در این شرایط می‏توان حدس زد که عملاً ـ با وجود رد این گفته‏ها ـ چنین موضع‏گیری‏ها و گفته‏های از سوی حزب اسلامی وجود داشته باشد. این درحالی است که هفته گذشته یکی از قوماندانان سابق حزب اسلامی به همراه ده‏ها نفر از نیروهایش به پروسه صلح پیوستند. پیش از این هم قوماندانان مختلفی از حزب حکمتیار به دولت پیوسته‏اند.
در همین حال هم دولت و هم شورای ملی کشور بر مذاکره با گروه‏های مخالف دولت به ویژه حزب اسلامی و طالبان برای جلوگیری از افزایش ناامنی‏ها و بحران‏ها در کشور تاکید دارند و در این میان علاوه بر کمیسیون مصالحه ملی از سوی رئیس‏جمهور، یک کمیسیون دیگر با همین عنوان در مشرانو جرگه به وجود آمده و در تلاش برای گفت‏وگو با طالبان و مخالفین افغانی دولت هستند تا به این وسیله آن‏ها به زنده‏گی مسالمت‏آمیز و آرام روی آورند.

          هالیوود برای صلح در افغانستان

کمپاین تحت عنوان "صلح برای یک روز در افغانستان" با حضور دو هنرپیشه از سینمای بالیوود، از سوی نمایندگی سازمان ملل متحد  در کابل روز پنج شنبه  آغاز به کار کرد. این کمپاین به هنر نمایی دو جوان  هنر پیشه سینمایی بالیوود به نام های جیربمی گیلی بنیانگذار صلح برای یک روز و جودلا سفیر" صلح برای یک روز " به مدت دو ماه ادامه خواهد داشت و در 21 سپتامبر 2007 ختم خواهد شد .
مراسمی که به همین مناسبت در مقر نماینده گی سازمان ملل متحد در کابل برگزار شده بود ، جیربمی گیلی  بنیانگذار صلح برای یک روز گفت : افغانستان را برای  اینکه  سرمشق قرار داده باشیم به عنوان یک کشور صلح طلب انتخاب کردیم تا پیام های صلح آمیز را از طریق همین کشور به گوش  جهانیان رسانیده و از روز صلح استقبال گردد.
بنا به گفته وی، از آنجایی که با مقامات و مسئولین امنیتی افغان ، آیساف و ناتو ، روسای معارف ، نمایندگان تیم های باز سازی و جوانان افغان نشست های داشتیم تمام شان علاقه مند در حمایت از روز صلح بودند و خواهان تجلیل از روز صلح در افغانستان شدند . او اظهار داشت : فلمی  که  ساخته می شود به طور مستند و عاری از اختلافات بوده و اولین  نمایش این فلم هنری در افغانستان صورت میگیرد و سپس به 50 کشور جهان به نمایش گذاشته خواهد شد . قابل یاد آوری است که صحنه های جالبی که از سوی این دو هنرپیشه سینمای بالیود  در افغانستان به خاطر آوردن صلح و ثبات  اجرا خواهد شد در ولایات ننگرهارو کابل  صورت میگیرد و در بهار سال آینده در کابل به نمایش گذاشته خواهد شد . ( روزنامه افغانستان)

گاردین: در افغانستان با ناکامی روبرو هستیم

روزنامه گاردین، چاپ لندن، مقاله ای به قلم پدی اشداون، از سیاستمداران برجسته بریتانیایی، در مورد روند جنگ افغانستان و پی آمدهای ناکامی در این جنگ را منتشر کرده است.نویسنده این مقاله که با عنوان "در افغانستان با ناکامی روبرو هستیم" در شماره پنجشنبه، 19 جولای، گاردین منتشر شده است، سخنان ژنرال دیوید ریچاردز، فرمانده سابق نیروهای بین المللی در افغانستان در سال 2006 را یادآور می شود که گفته بود که اگرچه می توان در جنگ افغانستان پیروز شد، اما در صورت ادامه روندهای جاری، باید امکان شسکت در این کشور را نیز در نظر داشت.
لرد اشداون، نویسنده مقاله گاردین، می نویسد که شکست در جنگ افغانستان اجتناب ناپذیر نیست اما تا زمانی که اقدامی در افزایش امکانات لازم برای جنگ صورت نگرفته و جامعه جهانی در صدد جبران کم کاری فاجعه بار خود برنیامده باشد، امکان ناکامی وجود دارد و غم انگیزتر اینکه علیرغم از خود گذشتگی قابل توجه و کارآیی حرفه ای سربازانمان شاهد چنین شکستی خواهیم بود.
لرد اشداون اظهارات یکی از وزیران دولت بریتانیا را بازگو می کند که گفته بود روند جنگ افغانستان نویدبخش پیروزی است زیرا سربازان بریتانیایی تعداد بیشتری از طالبان را می کشند.
با اینهمه، به نظر نویسنده این مقاله، موفقیت را نمی توان با شمار تلفات طالبان اندازه گرفت بلکه معیار موفقیت آمار مربوط به اجرای طرح های بازسازی منابع آب، تعداد شهروندان برخوردار از حکومت قانون و مدیریت مناسب، تعداد مشاغل ایجاد شده، و مهمتر از همه، پیروزی یا شکست در جلب افکار عمومی است.
به گفته نویسنده مقاله گاردین، نظرسنجی های انجام شده از کاهش حمایت افکار عمومی مردم کشور از حضور نیروهای خارجی حکایت دارد و گرچه این کاهش هنوز اندک است، اما چنین روندی می تواند سرعت بگیرد و در چنین صورتی، توقف آن دشوار خواهد بود. لرد اشداون نبرد برای جلب حمایت مردم را نبردی.حیاتی می داند که شکست در آن، به معنی شکست در جنگ افغانستان خواهد بود و می افزاید که اگر اقدامی برای جلب حمایت افکار عمومی صورت نگیرد، جامعه جهانی با شکستی دردناک تر از ناکامی در عراق دست به گریبان خواهد شد.نویسنده مقاله در ادامه، عواملی را که می توانند باعث بروز دشواری برای ائتلاف بین المللی در افغانستان شود نام می برد.وی کمبود امکانات و تجهیزات نیروهای بریتانیایی، تمرکز توجه آنان به هلمند بدون پرداختن به وضعیت کابل و قندهار که حساسیت بیشتری دارند و تیرگی روابط دولت های افغانستان و پاکستان را به عنوان عوامل اصلی ذکر می کند اما می افزاید که عامل مهمتر، نحوه برخورد جامعه بین المللی با مسایل افغانستان است.لرد اشداون می نویسد که در زمینه برنامه های بازسازی، جامعه بین المللی مرتبا اقداماتی را که قبلا بی نتیجه مانده تکرار می کند و فاقد استراتژی منسجم، وحدت نظر و هماهنگی عملیاتی است.
به گفته نویسنده این مقاله، حتی در زمینه عملیات نظامی هم، که معمولا بر اساس وحدت فرماندهی شکل می گیرد، در افغانستان فقدان هماهنگی دیده می شود و به عنوان مثال، نیروهای آمریکایی به طور کامل تحت فرماندهی ناتو قرار ندارند و در موارد متعدد، عملیاتی را به اجرا گذاشته اند که با دیدگاه ناتو در مورد حداقل تلفات غیرنظامیان تعارض دارد.
لرد اشداون می افزاید که بدتر اینکه عملیات واحدهای ویژه و عوامل سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا- سیا - از واشنگتن هدایت می شود و مدیریت این عملیات در دست افراد مستقر در افغانستان نیست.
به نظر نویسنده مقاله، همین نوع فقدان وحدت فرماندهی بود که نیروهای آمریکایی در سومالی را گرفتار فاجعه کرد.نویسنده مقاله می افزاید که فقدان هماهنگی در زمینه برنامه های بازسازی به مراتب شدیدتر است به نحوی که توصیه های ناهمگون و گاه ضد و نقیض باعث سردرگمی مقامات دولت افغانستان می شود و نشان می دهد که جامعه بین المللی خود نمی داند باید به چه نحو عمل کند در حالیکه نماینده ویژه سازمان ملل نیز که وظیفه هماهنگی این اقدامات را برعهده دارد از قدرت یا حمایت لازم برای ایفای موثر این نقش برخوردار نیست.
لرد اشداون به عنوان نمونه به برنامه مبارزه با کشت خشخاش اشاره کرده و می نویسد پانزده سازمان بین المللی و محلی در این زمینه فعالیت دارند و بریتانیا، که رسما مسئول ایجاد هماهنگی بین این سازمان هاست، به این مسئولیت خود عمل نکرده است در نتیجه، با وجود حدود دویست میلیون پوند برای پیشبرد این برنامه، محصول خشخاش به حد بالاترین میزان در تاریخ افغانستان افزایش یافته است.نویسنده یادآور می شود که منابع مالی و نفراتی که جامعه بین الملل به افغانستان اختصاص داده نسبت به جمعیت این کشور به مراتب کمتر از منابع و نفرات اختصاص داده شده به عملیات بوسنی و کوزوو بوده است و کمبود منابع می تواند باعث شکست در طرح استقرار امنیت و بازسازی افغانستان شود. به نظر نویسنده، بهای شکست در افغانستان به مراتب سنگینتر و خطرناکتر از شکست در عراق است زیرا شکست در افغانستان باعث بروز بی ثباتی در پاکستان و پی آمدهای خطرناک آن در منطقه می شود و بر امنیت داخلی بریتانیا نیز تاثیری منفی می گذارد.نویسنده مقاله می افزاید که بریتانیا افغانستان را یکی از اولویت های اصلی در سیاست خارجی خود معرفی کرده و یکی از با استعدادترین سفیران خود را به آن کشور اعزام داشته است که اقداماتی درست است زیرا افغانستان برای هیچ کشور دیگر غربی چنین اهمیتی ندارد.
لرد اشداون در خاتمه می نویسد که شاید هیچ شخص دیگری بیش از دیوید میلیبند، وزیر خارجه بریتانیا، به تغییر دادن روندهای جاری به مسیری مطلوب و جلوگیری از شکست در افغانستان علاقمند نباشد.
پدی اشداون Paddy Ashdown از اعضای ارشد حزب لیبرال دموکرات است و از سال 1988 تا 1997 رهبری این حزب را برعهده داشت و پس از کناره گیری از نمایندگی مجلس عوام در سال 2001، به دریافت عنوان لرد نایل آمد. وی از سال 2002 تا 2006 نماینده عالی جامعه بین المللی در امور بوسنی و هرزه گوین بود. ( بی بی سی )

               کره ای ها ریوده شدند

چند شهروند کره جنوبی در ولایت غزنی واقع در جنوب شرق کشور ربوده شده اند و طالبان مسئولیت این آدم ربایی را برعهده گرفته اند.
روز جمعه، 20 ژوئیه، مقامات ولایت غزنی گفتند که شورشیان مسلح طالبان موتر بس حامل گروهی از شهروندان کره جنوبی را که از قندهار عازم کابل، پایتخت، بودند، در جاده ای در ولایت غزنی متوقف کردند و چند تن از مسافران را، که اکثر آنان زن بودند، با خود بردند.
مقامات دولتی تعداد ربوده شدگان را شانزده تن اعلام کرده اند اما از قول سخنگوی طالبان، ربوده شدن هجده نفر گزارش شده است.
سخنگوی طالبان تایید کرده است که این گروه مسئول ربودن این شهروندان کره ای بوده است .

وزارت خارجه کره جنوبی با صدور بیانیه ای گفته است که اطلاعاتی که در اختیار دارد ربوده شدن شهروندان این کشور در غزنی را تایید می کند اما جزییات بیشتری در این زمینه منتشر نشده است.
هنوز معلوم نیست که شهروندان کره ای به چه منظور درکشور به سر می بردند و به چه دلیل تصمیم گرفتند با موتر بس از قندهار به کابل سفر کنند.
خبرگزاری یونهاپ کره جنوبی از قول یک سازمان خیریه کره ای گزارش کرده است که گروهی متشکل از بیست نفر که از سوی این سازمان برای شرکت در برنامه های اجتماعی به کشور عزیمت کرده بودند، از روز پنجشنبه با دفتر این سازمان تماسی نگرفته اند.
 سخنگوی کلیسای جمعیت سیمول در منطقه بوندانگ در استان گیونگی این کشور گفته است که گروه اعزامی از سوی کلیسا قرار بود روز 23 ژوئیه کابل را به مقصد کره جنوبی ترک کند اما هنوز معلوم نیست که ربوده شدگان اعضای همین گروه باشند.
طالبان تاکنون در مورد شرایط آزاد کردن شهروندان کره ای اظهار نظری نکرده است.
در گذشته، طالبان در چند مورد به ربودن شهروندان خارجی مبادرت کرده و در مواردی موفق شده اند آنان را با شورشیان زندانی در افغانستان مبادله کنند.

۲۳ درصد مردم به آب  آشامیدنی سالم دسترسی دارند

وزیر انرژی و آب می‌گوید تا سال ۲۰۱۰ میلادی، برای نیمی از مردم افغانستان آب آشامیدنی صحی فراهم خواهد شد.
به گزارش بی‌بی‌سی، اسماعیل‌خان وزیر انرژی در کنفرانسی در مورد تنظیم آب در کابل گفت ارزیابی‌ها برای ایجاد ده‌ها بند جدید آغاز شده است.
وی برای جلوگیری از هدر رفتن آب‌های جاری در افغانستان خواستار همکاری کشورهای کمک‏کننده شد.
بر اساس آمار ارائه شده، سالانه بیش از هفتاد میلیارد متر مکعب آب در دریا‌های افغانستان جاری می‌شود که تنها از بخش بسیار کمی از این آب‌ها، در افغانستان استفاده می‌شود.
درحال حاضر تنها بیست و سه درصد مردم افغانستان به آب آشامیدنی سالم دسترسی دارند.
همچنین افغانستان نزدیک به شش میلیون هکتار زمین زراعتی دارد که تنها یک سوم آن از امکانات دسترسی به آب زراعتی برخوردار است.
اسماعیل‌خان افزود، تا سه سال آینده، دسترسی مردم به آب سالم آشامیدنی، به پنجاه درصد افزایش خواهد یافت.
به گفته او، همچنین تلاش می‌شود با احداث بندهای بزرگ ذخیره آب زمینه برای آبیاری صدها هزار هکتار زمین زراعتی فراهم شود.
وزارت