افغانستان به حداقل ده سال دیگر حمايت نیاز دارد

در حاشیه اجلاس پاریس

 

پنج افغان در اجلاس پاریس شرکت دارند بقیه به... خوری می‫روند ؟

تا ساعات دیگر اجلاس پاریس برای بررسی کمک های تازه به افغانستان دایر می گردد.
در این اجلاس که پس از اجلاس توکیو، برلین و لندن سومین اجلاس است، باز هم به افغانستان غریب کمک صورت خواهد گرفت تا زندگی مردم با این کمک ها تامین گردد.
خوب مسلما اکثر رسانه های افغانستان روی این اجلاس به اصطلاح ژورنالیستان "فوکس " خواهند کرد و تمام صحبت ها و تصامیم و فیصله ها را لحظه به لحظه نشر می کنند.
بنده هم خواستم حاشیه این اجلاس را مورد کنکاش قرار دهم و جالب است بدانید که حاشیه های این اجلاس و اجلاس دیگر که برای افغانستان دایر شده بسیار جالب و گاهی کمیدی بوده است. حالا خود تان قضاوت خواهید کرد که جالب است یا نه.
قرار است در این اجلاس پنج نفر به صورت رسمی از جانب افغانستان شرکت داشته باشد. در کل تالاری که برای این کار در نظر گرفته شده گنجایش حدود هشتاد و چند تن را دارد، ولی گفته می‫شود نزدیک به نود نفر از افغانستان به این اجلاس تشریف برده اند.
من نمی‫دانم این بزرگواران آنجا چی کاری انجام می‫دهند و چه سودی برای اجلاس پاریس دارند و حضور شان چی نفعی به افغانستان خواهد رساند.
ولی به هر حال به گفته شاعر "صلاح مملکت خویش خسروان دانند "
حالا رییس جمهور خواسته تا تعدادی از دوستان و آشنایان هم از این سفر لذت ببرند به گفته معروف " هم فال و هم تماشا ". چی می‫شود چند نفری هم برج ایفل را ببینند و خیابان شانزه لیزه را چکر بزنند، تازه بیایند افغانستان و به قوم و خویش خود قصه کنند و آنها نیز کیف می‫کنند، زیرا گفته اند: "وصف العیش، نصف العیش".
ولی جالب است که تالار صرف برای هشتاد و چند نفر جای دارد و این تعداد که فقط از افغانستان تشریف برده اند، پس بقیه مهمانان که برای کمک به افغانستان به این اجلاس می آیند چی کنند؟
به هر حال وجود کشورهای کمک کننده الزامی است، زیرا آنان قرار است به ما کمک کنند
نه این‫که ما به آنان کمک کنیم.
اروپایی ها در این رابطه نیز وقت چاره ای اندیشیده اند و تالاری دیگری را در کنار این تالار آماده کرده اند، تا افغان های وطن دوست که برای حضور در این اجلاس‫، نه چکر زدن به پاریس رفته اند، از کم و کیف تصمیم ها آگاه شوند و بدانند که چقدر پول باز به گیر شان خواهد آمد.
حتا گفته می‫شود یک تعداد از نزدیکان رییس جمهور از بیست روز پیش به فرانسه تشریف برده اند تا زمینه بود و باش کرزی صاحب را در آنجا فراهم سازند.
این مساله مرا به یاد دوران گذشته انداخت.در گذشته سلطانی وقتی میخواست جایی برود، هزاران تن از خدم و حشم و نوکران و غلامان و کنیزان و رامش گران و ساقیان و حاجبان و صد و یک گونه کارمند دیگر در رکاب شاه به حرکت می‫شدند. یک تعداد هم از قبل به آنجا گسیل می‫شدند تا زمینه راحتی شاه را فراهم سازند. حتا می‫گویند در هر سفر شاه، چندین تن از افرادش جان خود را از دست میدادند زیرا حتما در کاری قصوری از آنان سر می‫زد و شاه آنان را سر می‫زد.
در هر منطقه ای که شاه اتراق می‫کرد مردم آن منطقه تباه و برباد می‫شدند، زیرا هر آنچه در آن منطقه بود یا شاه می‫خورد یا افرادش می‫خوردند یا خران و اسپان و شتران شاه .
امروز نیز با آن‫که غلام و کنیز و چی و چی وجود ندارند، لی هنوز در افغانستان شبه این مسایل وجود دارد.
شما حساب کنید هشتاد و چند نفر به این کنفرانس می‫روند، هرکدام هم جز در هوتل پنج ستاره جای دیگری اتراق نمی کنند. برای هرکدام حداقل روزانه صد دالر جیب خرج داده می‫شود که مبادا در ملک غیر بی پول بمانند.
حالا اگر یک حساب سر انگشتی کنیم معلوم می‫شود که چندین میلیون دالر برای سفر موکب شاهانه سلطان کرزی مصرف می‫شود. آن‫هم در سفری که برای کمک خواستن که در زبان عوام گدایی گری گفته می‫شود، این همه مصرف صورت می گیرد.
حالا خوب است که پنج نفر دعوت شده اند. شما فکر کنید اگر در کنفرانسی تمام کابینه دعوت شوند چند هزار نفر به این کنفرانس خواهند رفت.

حالا قصه جالب تر
می‫گویند در اجلاس لندن که باز هم طبق معمول یک تعداد اضافه بر سازمان به آن اجلاس رفته بودند، در خود اجلاس که نمی شد همه بزرگواران را جا دهند، برای این افراد اضافه پنج کارت داده شده بود و این افراد بین خود قرار گذاشته بودند که به نوبت به داخل تالار اجلاس بروند و بعد از یک‫ساعت برگشته بزرگوار دیگری با استفاده از این کارت داخل برود.
حتا گفته می‫شود دو تن بر سر این‫که چرا کمی دیر تر از اجلاس بیرون شده و حق نوبتی او را تلف کرده است، به جان هم افتادند و هی بزن که نمی زنی.
حالا از این داستان ها در این اجلاس نیز امکان دارد رخ دهد، که حتما رخ می‫دهد.
به هر حال ما که حسود نیستیم، هرکس را رییس جمهور دوست دارد ببرد و
هر قدر که می‫خواهد برای‫شان مصرف کند. خودش دست گدایی پیش کرده
خودش هم هر طوری که می‫خواهد مصرف می‫کند!
ولی توقع داریم، حالا که کرزی صاحب از آس ما کمک می‫گیرد چیزی برای ما هم نگهدارد.
نشود که کمک ها را در همان‫جا تقسیم کنند و همه را برای خود عطر فرانسوی بخرند و ما بیچاره ها باز هم طبق معمول گرسنه و فقیر باقی بمانیم.
در آخر برای کسانی که ربطی به اجلاس ندارند و همینطور از روی آشنایی و دوستی به این سفر رفته اند، روز های خوش در پاریس آرزو دارم و امیدوارم زمانی که در سرک های پاک و تمیز پاریس یا روی برج ایفل قرار دارند، از طرف ما هم کمی کیف کنند.( فریدون آژند – هشت صبح)

 

افغانستان به حداقل ده سال دیگر حمايت نیاز دارد

 

 

حامد کرزی، رئیس جمهور كه در سفري روز دوشنبه وارد هالند شد، گفت كه افغانستان پیش از آن که بتواند امور خود را به دست خود اداره کند، به کمک های امنیتی خارجی به مدت حداقل ده سال دیگر نیاز خواهد داشت.
به گزارش خبرگزاری رویترز، کرزی در لاهه به خبرنگاران گفت: به زمانی بسیار طولانی نیاز است تا ما بتوانیم به طور کامل از خود دفاع و امور خود را اداره کنیم. افغانستان حداقل به ده سال دیگر حمایت نیاز دارد.
رییس جمهور کشورمان قبل از شرکت در کنفرانس بین المللی كشورهاي کمک دهنده به افغانستان که قرار است روز پنج شنبه در پاریس برگزار شود، به هالند سفر کرده است. پیش بینی می شود کرزی در این کنفرانس خواستار حمایت بین المللی از طرح پنج ساله پنجاه میلیارد دالری برای توسعه افغانستان شود.
کرزی گفت: زنده گی در افغانستان از زمان سرنگونی حکومت طالبان در سال 2001 بهتر شده است. وی از هالند به علت کمک به افغانستان تشکر کرد، ولی گفت نیاز افغانستان بیش از این است.
در این حال یان پیتر بالکننده، نخست وزیر هالند که کشورش یک هزار و 650 نظامی در ارزگان مستقر کرده است، گفت، این کشور قصد دارد هفت صد میلیون یورو در عملیات نظامی و توسعه افغانستان هزینه کند.
سخنگوی وزارت امور خارجه هالند نيز گفت: پانصد و شصت میلیون یورو صرف ماموریت نظامی خواهد شد که تا ماه اگست سال 2010 به پایان خواهد رسید و بقیه مبلغ نیز در چهار سال آینده در طرح های توسعه هزینه خواهد شد.
فساد اداري باعث شده است تا اهدا كننده گان بين المللي براي ارسال پول به دولت افغانستان تمايلي نداشته باشند؛ اما رييس جمهور از اظهارنظر در اين مورد خودداري كرده و تنها به اين بسنده كرد كه افغانستان تضمين مي دهد اين منابع مالي به درستي مصرف شوند.
در همين حال تلویزیون سراسری جاپان (ان .اچ .کی ) روز دوشنبه گزارش داد: دولت این کشور تصمیم گرفته است یک کمک مالی به میزان‪ ۵۵۰ میلیون دالر در اختیار افغانستان قرار دهد.
بر اساس این گزارش ، این کمک مالی به منظور کمک به بهبود سیستم های امنیتی و آموزشی افغانستان در اختیار دولت قرار خواهد گرفت.
این گزارش می افزاید: دولت جاپان قرار است این موضوع را به طور رسمی در کنفرانس بین المللی بازسازی افغانستان که از روز پنج شنبه هفته جاری با حضور نماینده گان بیش از‪ ۶۰ کشور جهان و سازمان های بین المللی در پاریس آغاز به کار می کند، اعلام دارد.
این گزارش می افزاید: وضعیت امنیتی در افغانستان پس از سقوط رژیم طالبان و تشدید حملات نیروهای این گروه به دولت، نامطلوب است.
به گزارش ان .اچ .کی، موضوع افغانستان یکی از محورهای مورد مذاکره در اجلاس آتی سران هشت کشور بزرگ صنعتی عضو گروه ۸ در جاپان نيز خواهد بود.
این کمک مالی پیشنهادی جاپان به افغانستان، بزرگ ترین کمک دولت این کشور به کابل خواهد بود.( راه نجات)

 

کنفرانس حمایت از افغانستان امروزبر گزار می شود


دراین کنفرانس حامدکرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان یکبار دیگر توجه جامعه جهانی را به اولویت  ها درافغانستان معطوف میسازد وافغانستان یکبار دیگر پس از کنفرانس توکیو و لندن در محراق توجه جامعه جهانی قرار میگیرد.به گزارش خبرنگار اژآنس باختر، علی الرغم تلاش های جامعه جهانی و زعامت افغانستان درامر بازسازی و ایجاد رفاهیت  برای مردم افغانستان تاهنوز چالش های بزرگی فرا راه دولت افغانستان قرار دارد . مواد مخدر ، فساد اداری و مبارزه با تروریزم ، فقر ،بیکاری و خشکسالی چالش های میباشد .که بدون  حمایت جامعه جهانی دولت افغانستان قادر به مقابله در برابر انها نخواهد بود. رئیس جمهور کشور دراین کنفرانس درکنار تعهدات قبلی منتظر همکاریهاو تعهدات  جدید جامعه جهانی در قبال مردم افغانستان میباشد.بدون شک این خواست برحق دولت طرف توجه جامعه بین المللی و سازمان های بین المللی قرار می گیرد و به ان پاسخ مثبت داده میشود.(باختر)

 

 

 

فقط بخش اندک کمکهاي به مردم افغانستان مي رسد

نظر به تحقيقات سازمان مستقل غير دولتي " انتيگريتي واچ افغانستان " از کمک هاي ميلياردالري بين المللي، براي افغانستان دربسياري موارد فقط يک بخش بسيار ناچيز آن ها به مردم مي رسد.

اين سازمان چند روز قبل از کنفرانس کشور هاي امداد کننده مالي  براي افغانستان در پاريس، اظهار داشت که به طور نمونه از 100 دالر کمک، در بعضي موارد، فقط 20 دالر آن  به افغانستان مي رسد.

 

تا 50 در صد از کمک هاي پولي به کشور بعد از سال 2001، به مصرف اقدامات امنيتي براي امداد گران بي شمار خارجي اختصاص داده شده است. لورينسو ديليسگو نويسندۀ اين تحقيات از کشور هاي کمک کنندۀ پول تقاضا مي کند که کمک هاي شان را به صورت موثري سازمان دهي نمايند و پرداخت ها را به صورت بهتري هماهنگ سازند. او ديروز دوشنبه در اثناي پيشکش کردن نتايج تحقيقاتش در کابل گفت:

 

"کمک تنها در حمايت هاي طبي و يا ساختن مکاتب خلاصه نمي شود، بلکه به اين معني نيزاست که دولت را بايد در مسير استقلال هرچه بيشتر کمک کرد. اما اين امر از جانب کشور هاي کمک کننده پول بسيار کم مورد توجه قرار مي گيرد."

 

افغانستان مي خواهد به روز پنجشنبه در پاريس 50 ميليارد اضافي را مطالبه کند. 6 سال بعد از سقوط طالبان، جنگ عليه اين افراطي هاي اسلاميست تا هنوز پايان نيافته است و افغانستان تا هنوز در جملۀ فقير ترين کشور هاي جهان به شمار مي رود.

 

آلمان در عمليات پيمان ناتو، با 3500 سرباز سهيم است که در شمال افغانستان مسوول حفظ امنيت   هستند و کشور را در  بازسازي آن کمک مي نمايند.

 

نظر به تحقيقات سازمان "انتيگريتي واچ افغانستان" در هفت سال اخير 25 ميليارد دالر ( حدود 16 ميليار يورو) براي افغانستان آماده شده است که از آن جمله 15 ميليارد دالر به مصرف رسيده است.

 

بين 15 تا 30 در صد اين کمک هاي پولي براي اقدامات امنيتي سرمايه گزاري شده است. و بر اساس اين تحقيقات 20 در صد ديگر آن خرج مصارف کمک هاي شده است که به نام "کمک هاي تخنيکي" ياد مي شود. معاش براي کارشناسان خارجي به اين نوع "کمک هاي تخنيکي" تعلق دارد که در مورد يک سازمان کمکي دولت ايالات متحده امريکا تا 22000 دالر يعني در  حدود 14000 يورو در ماه مي باشد.

 

 70 در صد کمک هاي از طريق حکومت افغانستان به مصرف نمي رسد. اين سازمان انتقاد مي کند که حکومت افغانستان بر مصارف و پرداخت ها، به اندازۀ کافي  کنترول ندارد. به علاوه حکومت تا هنوز تا 90 در صد به امداد هاي خارجي وابسته است.

 

بنا بر اين به نظر اين سازمان، جامعۀ  جهاني بايد به صورت جدي به اين امر توجه نمايند که افغانستان از ثروت هاي مواد طبيعي خود استفاده کند.

 

 "انتيگريتي واچ افغانستان " کمک هاي غير موثر را نيز مسوول اين همه فساد مالي سهگين در افغانستان مي داند. توزيع پول از طريق منابع بيشمار، زمينه را براي رشوت ستاني و رشوت دهي به ميزان وسيعي آماده مي سازد.   ( دویچه وله)