امام هادی (ع) ؛ قهرمان مبارزه با غلوه

 

 

یکشنبه سوم ماه مبارک رجب , سالروز شهادت مظلومانه اسوه تقوی وفضیلت , حضرت امام هادی (ع)  دهمین پیشوای شیعیان است . این مصیبت را  به  امام زمان (عج) و شیعیان ،  تسلیت می گویم.  

حضرت امام على النّقى، ملقّب به هادى، فرزند امام جواد عليه السلام  در سوم رجب سال 254 در 42 سالگى در شهر «سامرّا» بر اثر زهرى كه به دسيسه «معتزّ»، خليفه عبّاسى، توسط «معتمد» عبّاسى، به آن حضرت خوراند شد, به شهادت رسيد.

 ایشان در 15 ذیحجّه سال 212 هجرى در مدينه به دنيا آمده بودند و 33 سال امامت کردند.نام مادر بزرگوارش، سمانه، معروف به سيّده است. از آن حضرت فرزندانى چون امام حسن عسكرى عليه السلام  , حسين , محمّد و جعفر و دخترى به نام عايشه بر جاى مانده بود.
آن حضرت پس از شهادت پدر، بيش از بيست سال در مدينه باقى ماند. امام عليه السلام  با كوشش خستگی ناپذير و فراوان، پايگاه هاى مردمى خود را تا سر حدّ امكان تقويت می كرد تا در برابر مشكلات، نيرويى پايدار به دست آورد و مجهّز و آماده باشد.مردم به او علاقه فراوان نشان می دادند و به دورش گرد می آمدند و علما و دانش طلبان در محضر ايشان جمع می شدند.
امام هادى پس از شهادت پدر بزرگوارش در محيط پر از خفقان و وحشتى كه متوكّل عبّاسى به وجود آورده بود به سختى میزيست.خليفه غاصب با حمله به ياران امام عليه السلام و ويران ساختن قبر حضرت امام حسين عليه السلام، شيعيان را بيش از پيش، دچار رعب و وحشت كرد و امام را از آنان دور ساخت و دستور داد تا آن بزرگوار را از مدينه به سامرا - كه مركز حكومت وقت بود - انتقال دهند. متوكل امر كرد حاجب مخصوص وى حضرت هادى (ع ) را در نزد خود زندانى كند و سپس آن حضرت را در محله عسكر سالها نگاه دارد تا همواره زندگى امام ، تحت نظر دستگاه خلافت باشد.

به نظر می رسد با ایجاد محدودیت برای امام از سوی حکام ، غالیان  محيط را در دوره امام هادى براى از سرگيرى و علنى ساختن تلاش هاى خود مناسب ديدند و اين دعوت آنها، در ميان دشمنان اسلام  که همواره از منحرفان برای کمرنگ نمودن اسلام حمایت می کنند, با استقبال روبه رو شد.
از جمله غاليان آن زمان , حسن بن محمّد معروف به ابن بابا و محمّد بن نُصَيْر و فارس بن حاتم قزوينى است كه امام هادى آنها را لعنت كرد و ياران خود و مسلمانان را از توطئه ها و نيرنگ هايشان برحذر داشت.محمّد بن نصير قائل به تناسخ و غلوّ درباره آن حضرت گرديد و خود به عنوان فرستاده او، حرامها را حلال می نمود! امام هادى عليه السلام  نيز طىّ نوشته اى به ياران خود، مسلمانان را از وى برحذر داشتند.

امام دهم ، حضرت هادى (ع ) درسوم ماه رجب سال 254 هجرى به وسيله زهر به شهادت رسيد. در سامرا در خانه اى كه تنها فقط فرزندش امام حسن عسكرى بر بالين او بود. معتمد عباسى امام دهم را مسموم كرد. از اين سال امام حسن عسكرى پيشواى حق شد و بار تعهد امامت را بر دوش گرفت . و در همان خانه اى كه در آن بيست سال زندانى و تحت نظر بود، سرانجام به خاك سپرده شد.